Katarzyna była wstrząśnięta, gdy zobaczyła młodego policjanta aresztującego napastników — to ten sam „bezdomny”, który uratował ją kilka dni wcześniej. Okazało się, że pracuje pod przykrywką. Wzruszony jej odwagą, zaprosił ją na spotkanie następnego dnia.
Tamtej nocy Kaja (Kata) poczuła, że coś jest nie tak. Zadzwoniła w panice do Gábora, policjanta, który przyjechał natychmiast do szpitala — Katarzyna krwawiła poważnie. Gábor oddał swoją krew, by ratować ją i dziecko.
Wkrótce na świat przyszedł ich syn — mały Gergej. Miłość wypełniła ich życie. Gábor czekał przed salą z kwiatami i pierścionkiem, ukląkł i zapytał:
— Wyjdziesz za mnie?
Katarzyna uśmiechnęła się i powiedziała: — Tak.
Od tej pory ich życie, choć pełne wyzwań, stało się piękniejsze. Gábor troskliwie opiekował się Gergejem — gdy chłopiec po raz pierwszy wyszeptał „tata”, serca zabiły szybciej. Dla Katii prawdziwym ojcem został Gábor.
Wkrótce wzięli ślub. Rodzina Gábora przyjęła Katarzynę z otwartymi ramionami. Rodzice biologicznego ojca chłopca długo pozostawali w cieniu — aż Gábor pokazał im zdjęcie Gergeja. Rozklejeni łzami, przyszli prosić o wybaczenie.
Tego wieczoru, gdy odchodzili, Gábor objął ją mocno i powiedział:
— Dziękuję, że nadal wierzysz w życie.
Bo czasem życie nas łamie… a potem z całych sił skleja na nowo. I daje, jeśli tylko mamy odwagę uwierzyć, drugi raz.
