Od dawna czułam, że z moim mężem coś jest nie tak. Stał się nerwowy, często zostawał po pracy do późna, rozmawiał przez telefon szeptem, a przy mnie szybko rozłączał się. Jego spojrzenie stało się chłodne i zdystansowane, unikał bliskości, jakby się mnie bał.
Starałam się nie myśleć o najgorszym, ale zazdrość pożerała mnie od środka. Wszystkie oznaki były oczywiste: późne powroty, dziwne wiadomości, które od razu kasował, oraz zapach damskich perfum na jego ubraniach. Byłam pewna — ma kochankę.
W desperacji podjęłam ostateczny krok i zainstalowałam ukrytą kamerę w jego pracy. Myślałam, że zobaczę inną kobietę i chociaż poczuję ból, poznam prawdę.
Ale gdy obejrzałam nagrania, serce mi stanęło. Lepiej byłoby, gdyby to była tylko kochanka — rzeczywistość była dużo straszniejsza.
Na ekranie pojawiła się młoda kobieta w jaskrawo różowym garniturze — z błyszczącymi kolczykami i prowokującym makijażem. Od razu pomyślałam: to ona.
Mąż podszedł do niej ciepło, objęli się jak starzy przyjaciele i zaczęli ożywioną rozmowę. Uśmiechał się do niej tak, jak już dawno do mnie nie. Zrobiło mi się bardzo przykro.
Prawie wyłączyłam wideo, by nie widzieć zdrady, ale coś mnie zatrzymało.
Po kilku minutach rozmowa przeszła w szept. Kobieta wyjęła teczkę i pokazała mu zdjęcia — nie mogłam uwierzyć własnym oczom. Na fotografiach byli różni ludzie z datami i dziwnymi notatkami. Mąż dokładnie się temu przyglądał, zadawał pytania, a potem zaczęli omawiać szczegóły.
— Ten za dużo gada — powiedziała kobieta w różowym. — Lepiej go usunąć do końca miesiąca.
Mąż skinął głową i coś zapisał w notesie.
Poczułam, jak krew zastyga mi w żyłach. Rozmawiali o tym, kogo zabić, jak ukryć ślady, ile to będzie kosztować i komu zapłacić. Te ich uśmiechy i żarty zmieniły się w prawdziwy koszmar.
Myślałam, że mąż ma kochankę, ale teraz wiem: lepiej by było, gdyby mnie po prostu zdradzał. Bo tak naprawdę stał się wspólnikiem tej kobiety w różowym i razem planowali morderstwa.
